عقل وعشق

عقل وعشقعجب عِطر دل انگیزینسیمی از بلندای خوش الوند می آردنوای دل خوش بابا به بر داردکه می نالدزهجران وفراق یارسرمستشودر آن گوشه ی این شهرحکیمی بوعلی سینابه اوج آسمان حکمت ومنطق همی بینمعجب حیران شدم در راه جانانمکدامین ره روم تامنرَسَم بریار سبجانیزنم بوسه به درگاهشنهم من سر به دامانشحکیمان از خرد داد سخن دارندو در دل عارف خستهسخن از عشق می گویدیقین می دان تو درمعناخرد چون مست می گرددهمان گلواژه ی عشق استکه هستی بر بناییشسخت پا بر چاست. ومن در عشق بیدارمزهر جهلی گریزانموره را با دل نالان در این وادی به پیمایمسخن با اهل دل گفتمهمانانی که دل اندر پی یاریچو بحری پر زخون دارندچو شیدایی پی دلبر ر

برچسب: عقل,وعشق, نویسنده: اشکان حسینی تاريخ: چهارشنبه 25 مرداد 1396 ساعت: 19:03

نجوای 1

نجواچه خوشم ز در در آیی ، ز دلم گره گشاییچه شود که رحمت آید ، به دل جو من گداییتو به ناز خود توانی ، دل من به خون نشانیمکن ای همای رحمت ، تو به من چنین جفاییمن بینوای خسته ،به کجا کنم بسی روکه دگر ز تو نبینم ، همه رنج بی وفاییتو به من نگفته بودی ، که مرا زدر برانیبنما مرا تفقّد ، تو مکن چنین خطاییبه خدا که در فراقت ، دل من به خون نشستهچه شود رها کنی دل ، ز غمت شب جداییبه خیا ل من نگنجد ، بزنی به تیر مژگانبه دل چو من حزینی ،به من چو بینواییبه چه کس برم حکایت ، به که گویم این شکایتکه چه کرده بادل من ، همه ناز و دلرباییهمه آرزو کنم من ،که نهم سری به دامنبزنم به زلف چنگی

برچسب: نجوای, نویسنده: اشکان حسینی تاريخ: چهارشنبه 25 مرداد 1396 ساعت: 19:03

نجوای 2

نجوای 1به خدا که در فراقت ، همه شب به بینواییتو بیا شبی به خوابم ، که دلم ز غم رباییمن عاشق ستم کش ، به کجا کنم همی روکه رهی نمی شناسم ، مگرم تو ره نماییچه شود اگر شبی را ، تو به کلبه ام در آییکه به چشم خود ببینی ، همه رنج بی نوا ییتو بیا که چون طبیبی ، بکنی دلم علاجیکه دلم ز درد دوری ، همه خفته در بلاییچه خوش است تیر مژگان ، بزنی به قلب ریشممگرش به هوش آید ،نشود دگر هواییدل تنگ بی قرارم ، که اسیر زلف اوشدبه خدا بمیرد از غم ، نکند دگر بقاییهمه شب دعا کنانم ، که رسم به بارگاهشبه امید آنکه دلبر ، بکند به من وفاییهمه خوس دلم که قلبم ،به اسارتش در آمدکه رها ن

برچسب: نجوای, نویسنده: اشکان حسینی تاريخ: چهارشنبه 25 مرداد 1396 ساعت: 19:03

قصه ی بی پایان جاهلان

Ahmad Ansari, [14.08.17 09:56]با سلام وصبح به خیر.چون پگاه دمید و خورشید خرد تابان گشت بر خود فرض دانستم تا در رهیدن از ددان سخنی گفته باشم تا راهیان حق را خوش آید ودل ناکسان بیا زارد.پس قلم در انگشتان لغزید وبه فریاد آمدتا صاحبان خرد ومعرفت رابیدار .وچراغی باشد در راه تیره بختان که شاید از غفلت به درآیند وراه بیداران وهوشیاران در پیش گیرند.واین تراوشی است از قلم این اقل وکمترین.یار اگر شود به دل ،دیو دوسر در این سرارها ز دل می کنمش ، تا که رهم زهر بلامن ز پِیَش نمی روم ،تا نکند به من جفااهل خرد همی کند ، تا بشود مرد وفاوزن (دوری)==مفتعلن ،مفاعلن ،مفتعلن ، مفاعلنبحر==رجز مثمن مطوی مخبونAhma

برچسب: قصه,پایان,جاهلان, نویسنده: اشکان حسینی تاريخ: چهارشنبه 25 مرداد 1396 ساعت: 19:03

مردی در محراب

(مردی در محراب) خدایا روز من چون شام تار استکه فرق دلبرم اندر فگار استملائک مضطرب در عرش اعلا که منشق فرق خوی کردگار استهمان یاری که محبوب رحیم استبیا بنگر که او خونین عذار استدل آزادگان در ماتم و غمدو چشمان خون فشان و اشکبار استهمه مردان حق بر سر زنانندکه زی